Özet

       Doğu Asyalıların ve Amerikalıların nedensel akıl yürütmeleri anlamlı biçimde farklılık gösterir. Doğu Asyalılar, davranışı bir kişinin ya da başka bir nesnenin eğilimleri ile bağlamsal faktörler arasındaki karmaşık etkileşimler olarak algılarlar. Amerikalılar genellikle sosyal davranışı, eğilimlerin doğrudan dışavurumu olarak görürler. Bu kültürden kültüre değişen nedensellik teorileri Doğu Asya ve Batı'daki daha yaygın kültüre özgü zihniyetlerde kökleşmiş gibi görünmektedir. 

       Batı zihniyeti analitiktir, dikkati nesneye verir, özelliklerine göre kategorize eder ve nedenselliği bu özelliklere ilişkin kurallara dayandırarak açıklar. Doğu Asya zihniyeti ise bütünseldir, dikkati nesnenin bulunduğu alana verir ve nedenselliği, nesneyle ortamın arasındaki ilişkiye göre atfeder.

     Bilişsel bilimler geleneğinden gelen psikologlar, uzunca bir süre nedensel atıf gibi akıl yürütme süreçlerinin bütün kültürlerde aynı olduğunu düşünmüşlerdir. Nedensel çıkarımların içeriğinin kültürden kültüre değişkenlik gösterdiğini kabul etmiş olsalar da psikologlar, insanların nedensel yargılara varma yolunun temelde aynı olduğunu dolayısıyla benzer çıkarım hataları yapmaya eğilimli olduklarını varsaymışlardır. Bunun tipik bir örneği olarak, Temel Atıf Hatası (Ross, 1977), sosyal psikolojide merkezi önem taşıyan bu olgu, yakın geçmişe kadar kültürler arası değişmez olarak görülüyordu. 

       Temel Atıf Hatası, insanların davranışı, gözlenen davranışa içsel bir yatkınlığın sonucu olarak görme eğilimidir. Bu eğilim, çoğu zaman davranışın durumsal kısıtlamalar göz ardı edilerek içsel yatkınlığa bağlanmasıyla sonuçlanır. Buna klasik bir örnek olarak, Temel Atıf Hatası Jones ve Harris (1967) tarafından, katılımcıların, bir münazara koçu veya bir psikoloji araştırmacısı tarafından hedef kişinin üretmesi gerektiği iddia edilen bir konuşmayı veya denemeyi okudukları bir çalışmada gösterilmiştir. Konuşma ya da deneme, belli bir bakış açısını desteklemiştir, örneğin, marihuananın yasallaşması. Katılımcıların hedef kişinin özellikle belirli bir bakış açısını savunması talimatı verildiğini bilmelerine rağmen, duruma karşı asıl fikirlerinin tahmini denemede ya da konuşmada kayda değer bir boyutta dışa vurulan görüşlere yansımıştı. Dolayısıyla katılımcılar, durumsal kısıtlamaları dikkate almadan hedef kişinin davranışını kişisel özelliklere atfettiler. Bu klasik çalışmadan itibaren Temel Atıf Hatası pek çok deneysel ve doğalcı bağlamda sayısız çalışmalarda bulundu ve kuramlaştırmanın odağında olup psikoloji öğrencileri için eğitici pedagoji kaynağı olmaya devam etti.

KÜLTÜR VE TEMEL ATIF HATASI

      Ancak, Temel Atıf Hatasının Asyalı popülasyonlarda, Avrupalı-Amerikan popülasyonlarına kıyasla daha az görüldüğü ortaya çıktı. Miller (1984) Hindu Hintlilerin sıradan günlük hayat faaliyetlerini oluştukları durumsal bağlamda açıklamayı tercih ettiğini, Amerikalılarınsa benzer olayları varsaydıkları yatkınlıklarla açıklamaya eğilimli olduklarını göstermiştir. Amerikan gazetelerinin ve Amerikan öğrencilerinse cinayetleri faillere yönelik varsaydıkları yatkınlıklarla açıklandıklarını bulmuştur. Yakın zamanda Jones ve Harris'in (1967) deneyi Koreli ve Amerikalı katılımcılarla (Choi ve ark., 1999) tekrarlandı. Koreliler de Amerikalılar gibi, hedef kişinin savunduğu görüşü gerçekten benimsediğini varsayma eğilimindeydi. Fakat, iki grup, hedef kişiyle ilgili kararı vermeden önce aynı durumsal kısıtlamaya maruz bırakıldıklarında oldukça farklı cevap verdiler Gözlemcilerden deneycinin belirlediği dört argümanla bir deneme yazmaları istendiğinde Amerikalılar etkilenmezken Koreliler belirgin şekilde etkilendi. Yani Amerikalıların hedefin tavırları hakkındaki yargıları, durumun doğasındaki kısıtlamaları hiç deneyimlememiş gibi hedefin denemesinden aynı derece etkilenmişti. Ancak Koreliler, hedef kişinin denemede ifade ettiği tutuma sahip olduğu çıkarımında bulunmadılar.

     Bu durum, Asyalıların nedensel analizlerinde yatkınlığa başvurmadıkları ya da Temel Atıf Hatasına açık olmadıkları anlamına gelmiyor. Çoğalan kanıtlar, durumsal ipuçları belirgin olmadığında, Asyalıların yatkınlıklara güvendiğini ya da Temel Atıf hatasını Amerikalılar kadar gösterdiğini belirtmiştir. (Choi ve ark., 1999; Norenzayan, Choi, & Nisbett, 1999) Kültürel farklılıklar öncelikle Doğu Asyalıların durumların nedensel güçlerini fark etme meyillinin daha güçlü olmasından kaynaklanıyor gibi görülmektedir.

      Temel atıf hatasındaki kültürel farklılıklar insan davranışı nedenleri hakkındaki çeşitli halk teorileriyle desteklenmiştir. Bir çalışmada (Norenzayan ve ark., 1999) katılımcılara insanların neden böyle davrandıklarıyla ilgili üç farklı felsefenin paragraf açıklamalarına ne kadar katıldıklarını sorduk. A) "insanların nasıl davrandığı karakterleri tarafından belirlenmiştir" fikrini savunan güçlü bir yönelimci felsefe, B) Davranışın "çoğunlukla insanların içinde bulundukları duruma göre belirlendiği" fikrini savunan güçlü bir durumcu görüş, C) Davranışın her zaman hem kişilik hem duruma göre birlikte belirlendiği fikrini savunan etkileşimci bir görüş. Koreli ve Amerikalı katılımcılar ilk görüşe aynı derecede katıldı ama Koreliler durumcu ve etkileşimci görüşleri Amerikalılardan daha güçlü destekledi.

      Nedensellik teorileri, kişiliğin kültürel kavramlarıyla da uyumludur. Yine aynı çalışmada (Norenzayan ve ark.,1999), kişiliğin iki farklı teorisinin (varlık teorisi ya da davranışın kişisel özellikler, zeka ve ahlaki karakter gibi nispeten sabit eğilimlerden kaynaklandığı düşüncesi ve artımsal teori ya da davranışın duruma göre koşullandığı ve herhangi ilgili eğilimin değişime tabi olduğu düşüncesi) uyumunu ölçmek için tasarlanış bir ölçek uyguladık. Çoğu bölümde Koreliler varlık teorisini reddederken Amerikalılarsa varlık teorisini ve artımsal teoriyi eşit derecede desteklemeye yatkındı.

ANALİTİK VE BÜTÜNSEL BİLİŞ

Nedensel bilişteki kültürel farklılıklar insan davranışının yorumlamalarından öteye gider. Morris ve Peng (1994) bir gruba tek bir balığın bir grup balığa göre farklı şekillerde hareket ettiği animasyonlar izletip bu hareketlerin onlara göre neden meydana geldiğini sormuştur. Çinli katılımcılar tek olan balığın hareketlerini balığın davranışını dışsal (çevresel) faktörlere bağlamaya daha yatkındı, Amerikalı katılımcılar ise balığın davranışını iç faktörlere bağlamaya daha meyillilerdi. Peng ve Nisbett’in çalışmalarında (baskıda Nisbett ve ark., 2001) Çinli katılımcılara sunulan şematik olarak çizilmiş belirsiz fiziksel olayların- yuvarlak bir objenin bir yüzeyden düşüp o yüzeye geri dönmesi gibi- davranışları nesne (örneğin su) ile varsayılan ortam arasındaki ilişkiye bağlı olarak yorumladıkları görülmüştür. Ancak Amerikalılar ise davranışı çoğunlukla nesnenin içsel özelliklerinden kaynaklanan bir durum olarak yorumlamaya eğilimliydi. 

Doğu Asya ve Avrupa’nın Entelektüel Tarihi

        Neden Asyalılar ve Amerikalılar nedenselliği çok farklı algılamalılar? Etnografi, tarih ve bilim felsefesin içeren Birçok alandaki akademisyenler, en az milattan önce 6. yüzyıldan beri Batı'da, Doğu'dan çok farklı entelektüel gelenekler olduğunu (Özellikle Çin ve Koreli, Japon kültürleri gibi Çin’den ağır biçimde etkilenen; Nisbett ve ark., baskıda) savunurlar Antik Yunanlıların analitik bir duruşu vardı: Odakları nesneleri özelliklerinle atıfla ve davranışını kategori aidiyetine göre açıklamak üzerineydi. Antik Çinlilerin bütünsel duruşları vardı, yani nesnenin bulunduğu alana yönelimleri ve nesnenin davranışını alanla ilişkileri bağlamında açıklama eğilimleri vardı. Bu önermeleri desteklemek üzerine, erken dönem Yunan ve Çin bilimi ve matematiğinin kendi güç ve zayıflıklarında oldukça farklı olduğuna dair önemli kanıt bulunmaktadır. Yunan bilimi, olayları açıklamak için evrensel kurallar arardı ve nesneleri özlerine göre kategorize etmekle ilgilenirdi. Çin bilimi (bazılarına göre bu sadece teknolojidir; ancak Yunanlıların teknolojisinden çok daha üstün bir teknoloji) daha pragmatikti ve somuttu ve evrensel kuralların temelleriyle ilgilenmiyordu. Yunan ve Çin yönelimlerinin arasındaki farklar, Aristoteles’in bir nesnenin davranışını meydana geldiği alanla ilgisi olmadan açıklayan fiziği tarafından iyice ele alınmıştır. Dolayısıyla, bir taş suda batar çünkü yerçekimi özelliği vardır ve bir tahta parçası yüzer çünkü hafiflik özelliği vardır. Buna karşın, Olayların her zaman bir bağlamda ya da güç alanında meydana gelmediği Çin’de erken dönemde anlaşılmıştır.

    Bazı yazarlar Doğu Asyalıların zihniyetinin Batılılardan daha bütüncül olduğunu öne sürmüştür (örneğin Nakamura, 1960/1988) Yani modern Doğu Asyalı halktan insanlar, antik Çinli entelektüeller gibi, belirleyici olaylardaki alanla ve genel olarak bağlamla uyumludur. Batı medeniyeti, Antik Yunan tarafından derinlemesine şekillenmiştir, bu yüzden nesne odağı üzerindeki Yunan entelektüel duruşunun Batıda yaygın olması beklenir.

Alana ilgi ve Nesneye İlgi

Eğer Doğu Asyalılar nedenselliğin alanda yattığını düşünmeye meylediyorsa, alana daha fazla yönelmeleri beklenir. Batılılar nedenselliği nesneye içkin olarak düşünmeye daha eğilimlidir, nesneye alandan nispeten daha çok dikkat etmeleri beklenebilir. Durumun bu olduğuna dair önemli kanıtlar vardır.

  Doğu Asyalıların bütün olarak alana ilgisi, nesneyi alandan ayırmakta görece zorlanabileceklerini öne sürüyor. Bu kavram, alan bağımlılığı kavramına dayanmaktadır. (Witkin ve ark., 1974) Alan Bağımlılığı nesneleri bulundukları yer bağlamından nesneleri ayırmada görece zorluk anlamına gelir. Alan bağımlılığını ölçmenin yollarından biri ‘çubuk ve çerçeve testi’dir. Bu testte, katılımcılar ucunda çubuk olan uzun dikdörtgen bir kutuya bakarlar Çubuk ve kutu çerçevesi birbirlerinden bağımsız hareket ettirilebilir ve katılımcılardan çubuğun ne zaman dikey olduğunu belirtmeleri istenmiştir. Alan bağımlılığı, çerçevenin yönelişinin dikeysellik yargılarını etkileme derecesiyle belirlenir Doğu Asyalı (özellikle Çinli) katılımcıların yargılarının, Amerikalı katılımcılardan daha alan bağımlısı olduğu görülmüştür (Ji, Peng ve Nisbett; baskıda).

    Doğu Asyalıların alana Batılılardan daha çok dikkat ettiğini gösteren doğrudan bir testte, (Masuda & Nisbett, 1999) Japon ve Amerikan katılımcılar, büyük ve küçük balıkların, küçük hayvanların, bitkilerin, taşların ve mercanları da içeren bir ya da daha fazla fokal balığın (sahnede diğer nesnelerden daha büyük ya da daha hızlı hareket eden gibi) olduğu sualtı sahneleri izlemiştir. Ne gördükleri sorulduğunda, Japon ve Amerikan katılımcılar fokal balık hakkında denk miktarda detay vermiş olsa da Japon katılımcılar arka plandaki neredeyse her şey ile ilgili daha çok detay söylemiştir ve fokal balık ve arka plan nesneleri arasındaki etkileşimlerle çok daha fazla atıfta bulunmuştur. Sahneler izlendikten sonra katılımcılara önceki arka planda ya da yeni bir arka planda fokal bir balık gösterilmiştir. Japon katılımcıların belirli bir odak balığı tanıma performansları eğer balık "yanlış" arka planda gösterildiyse azalmıştır. Amerikalı katılımcıların tanımaları bu bağlamsal değişiklikten etkilenmemiştir.

NEDENSEL BİLİŞTEKİ KÜLTÜREL FARKLILIKLARIN KÖKENLERİ

İncelediğimiz çoğu kültürlerarası karşılaştırma, birbirlerine yaş, cinsiyet, sosyoekonomik statü ve eğitim seviyesi gibi anahtar demografik değişkenlerin benzer olduğu katılımcıları karşılaştırmıştı. Bilişsel yeteneklerdeki farklılıklar, bu farklılıklardan etkilenebilecek görevler içeren (çubuk ve çerçeve testi gibi) çalışmalarda, verilerin potansiyel açıklaması olarak kontrol edildi veya analizden çıkarıldı. Ayrıca, Doğu Asyalılar, Doğu Asya ülkelerinde kendi ana dillerinde test edilmiş ve Birleşik Devletlerde İngilizce test edilmiş olmasına rağmen öngörülen farklılıklar görüldü. Böylece, bariz alternatif açıklamaların yokluğunda, entelektüel tarihten kesin kanıtlarla ve çeşitli çalışmaların (laboratuvarda olduğu gibi natüralist içeriklerde de yürütülmüş) verilerinin birbiriyle tutarlı biçimde kesişmesi, grup farklılıklarının en muhtemel açıklamasının kültürel olarak paylaşılan nedensellik teorileri olduğuna işaret ediyor.

    Fakat antik toplumların neden ürettikleri ve bir sonraki çağdaş nesle aktardıkları nedensel teoriler arasında farklılığa sahip olsun? Bu tarz soruları cevaplama girişimleri kaçınılmaz olarak spekülatif olmak durumundadır çünkü kompleks tarihsel ve sosyolojik sorunları içerirler. Başka bir yerde, toplumlar arasındaki temel farkların ekolojik ve ekonomik faktörlerin (Nisbett ve ark., baskıda) sonucu olduğunu öne süren akademiklerin görüşlerini özetlemiştir. Çinde, insanlar yoğun tarımcılığa Avrupalılardan yüzyıllar önce uğraşıyordu. Çiftçiler birbirleriyle iş birliği içinde olmalılardı ve toplumları daha kolektivist sosyal yapılara yöneliyordu. Sosyal alana odak, dünyayı bütünsel anlamak olarak genelleştirilebilir. Yunanistan dağların denizlere kadar indiği ve geniş kapsamlı tarımın mümkün olmadığı bir ülkedir. İnsanlar hayvancılık, balıkçılık ve ticaretle geçiniyorlardı. Bu meslekler yoğun iş birliği gerektiren işler değildir ve Yunanlılar da aslına bakılırsa daha bireyci bir eğilim gösteriyordu. Dolayısıyla bireycilik, nesneye ve kişinin nesneye göre amacına dikkat etmeye teşvik eder. Sosyal alan, göreceli cezasızlıkla görmezden gelinebilir ve nedensel algı çoğu zaman yanlışlıkla yalnızca nesneye odaklanabilir. Yazarlar, çağdaş toplumların, bu zihniyetleri ortaya çıkaran sosyal psikolojik faktörlerin günümüzde hala devam ediyor oluşundan dolayı bu zihniyetleri göstermeye devam ettiğini tahmin etmişlerdir.

Witkin ve çalışma arkadaşlarının bulguları (örneğin Witkin ve ark., 1974), analizin farklı düzeylerinde, bütüncül ve analitik bilişin kolektivist ve bireyci bu doğrultuda ortaya çıktığını öne süren tarihsel argümanı desteklemiştir. Modern çiftçiler, avcılara ve endüstrileşmiş toplumlarda yaşayan bireylere kıyasla daha alan bağımlıdır daha sıkı sosyal normlara maruz kalan Amerikalı etnik gruplar diğer gruplara göre daha alana bağımlıdır ve sosyal ilişkilere uyumlu bireyler de sosyal ilişkilere daha az yoğunlaşan kişilere göre daha yüksek düzeyde alan bağımlılığı göstermektedir.

GELECEKTEKI ARAŞTIRMA ALANLARI 

Daha fazla araştırma yapmak için bazı araştırma soruları özellikle ilgi çekmektedir. Farklı kültürel grupların mensuplarının dikkat odaklarının ve nedensel teorilerinin farklılaşmasında eğitim uygulamaları “dikkate alınmalı mıdır? Bir kültürel gurubun karakteristik özelliği olan bilişsel beceriler başka kültürel gruplara aktarılabilir mi? Ekonomik değişiklikler söz konusu kültürel-bilişsel sistemleri ne ölçüde değiştirebilir? Bu ve nedensel biliş hakkında diğer sorular gelecek yıllardaki araştırmalar için verimli bir araştırma zemini sunacaktır.

Orijinal Metin:  Norenzayan, A., & Nisbett, R. E. (2000). Culture and causal cognition. Current Directions in Psychological Science, 9(4), 132–135. https://doi.org/10.1111/1467-8721.00077

Introduction

The question “Is gender assigned?” is not merely an expression of biological difference; it

also brings forth a fundamental debate regarding how human identity, social roles, and power

relations are constructed. Throughout history, the category of "woman" has been defined through

"man"; an order has been established where the male is seen as the human norm, while the female is

viewed as the "other" and a secondary being. Therefore, the concept of the “second sex,” while

explaining the historical position of women, also contains a certain deficiency. This is because the

problem lies not only in ascribed secondariness itself but in the transformation of this secondariness

into an “assigned” social identity at the moment of birth and thereafter.

Here, the concept of “beyond the second sex” renders visible a process that transcends

biology, where the individual is shaped through social norms. Although infants are born with

biological differences, they are socially genderless; the identity of girl or boy imposed upon them is

woven through cultural codes, traditions, laws, and power dynamics. This imposition ranging from

pink and blue clothing to toys, and from behavioral expectations to career choices reveals that

gender is not given at birth but is “beyond” by society. At this point, the views of Simone de

Beauvoir, who made one of the most radical interventions in feminist thought, serve as a critical

starting point for grounding this discussion. (1)

Beauvoir’s work demonstrates that a woman is shaped not merely by biological difference

but by social roles, and that her freedom is constrained by culture and power. In her terms, woman

has been condemned to immanence against the transcendence of man. Here, transcendence refers to the man’s ability to exist and realize himself without facing any systemic obstacles; he is free to

project himself into the world. Immanence, however, means being trapped in repetitive, stagnant

cycles. For a woman to achieve her own transcendence, she must first overcome the barriers

imposed by men. For instance, while a man has no such prior expectation, a woman is often

expected to complete domestic chores -like cleaning the house- before she can find time for her

personal pursuits.

Furthermore, society expects a woman to marry, labeling her as a "spinster" if she does not;

men, conversely, face no such derogatory labels, as their singlehood is viewed as a choice rather

than a failure. The system, which reduces womanhood to motherhood and fertility, renders the

woman passive and secondary in social life by defining her solely through her biological body.

Footnotes:

(1) While invoking the theoretical framework of Simone de Beauvoir is essential for understanding the social construction of gender, it is necessary to acknowledge the profound complexities and controversies surrounding her personal history.

This reference is strictly intended to utilize her philosophical contributions as a conceptual tool; it does not, in any capacity, seek to excuse or vindicate any form of historical or personal malpractice. The intent is to engage with the power of the idea while remaining critically aware of the flawed nature of its progenitor.

Consequently, “assigned gender” takes the debate opened by Beauvoir one step further: a woman is not only the second sex but also the carrier of a gender forcibly imposed upon her at the moment of birth.

This study aims to examine the position of female identity based on de Beauvoir while

discussing the construction of gender through the concept of “assigned gender.” This is because

Beauvoir’s individual and philosophical life provides a powerful background for understanding her

thoughts. Her personal experiences, academic pursuits, and her practice of freedom with Sartre are

directly reflected in her philosophical works. Thus, her biography is not just a life story, but the

concrete context of her ideas.

Who is Simone de Beauvoir?

Simone de Beauvoir was a French philosopher who lived between January 9, 1908, and

1986. Throughout her life, she dedicated her personal existence, relationships, and academic

endeavors to the pursuit of freedom. Following her father’s abandonment of her and her mother, her

mother turned toward religion and sent her daughter to a Catholic boarding institute. However,

contrary to the institute’s expectation of fostering piety, Simone chose to become more deeply

committed to her liberty. During those years, a close sisterhood began with her dear friend Elisabeth

Lacoin, also known as Zaza. This friendship came to a physical end with Lacoin’s sudden death at

the age of 25. Beauvoir continued to write about this separation until the years of her own death in

her book titled Memoirs of a Dutiful Daughter . Following her passing, Beauvoir’s adoptive

daughter, Sylvie Le Bon-de Beauvoir, decided to publish this work in 2020. In the book, it becomes

discernible that the bond between the two may have transcended friendship. The character Sylvie

(Beauvoir) describes her feelings for the character Andrée (Zaza) as follows: "I felt that I existed

only for her." In the novel, Sylvie explains that she hesitated to touch Andrée, yet her love for her

was superior to anything else in life. Within the social norms of that period, this is interpreted as an

unspeakable platonic love. Furthermore, it is known that Zaza herself was the figure who drove

Beauvoir’s intellectual development and prompted her to write The Second Sex .

After the institute, she studied Literature in Foreign Languages at Sainte Marie, followed by

Philosophy at the Sorbonne University. Throughout her university education, her interests focused

on Hegel and Engels. Hegel, in particular, held certain ideas that would form the backbone of her

intellectual life. In 1929, she met Jean-Paul Sartre at the École Normale Supérieure. That same year,

she became the youngest student to successfully pass the competitive Agrégation exam. (2)

Sartreranked first that year, while Simone de Beauvoir ranked second. Although Simone was more

successful, she was relegated to second place, the reason being her gender. (3)

Footnotes:

(2) The Agrégation is an elite, national competitive examination in France used to certify top-tier teachers in the public

education system. In 1929, Simone de Beauvoir became the youngest individual at the time to pass the Agrégation in Philosophy , ranking second only to Jean-Paul Sartre. This achievement not only solidified her status within the French intellectual elite but also marked a significant breakthrough for women in a field historically dominated by men.

(3) In 1929, Jean-Paul Sartre placed first and Simone de Beauvoir second in the national philosophy Agrégation . It is a point of significant scholarly discussion most notably highlighted in Deirdre Bair’s biography of Beauvoir that the jury reportedly found Beauvoir to be the superior philosopher and more consistent candidate that year. The decision to award her second place is often interpreted by contemporary scholars as a reflection of the systemic gender biases of the French academic establishment, which favored male candidates from the École Normale Supérieure (ENS). While the official ranking remains a matter of record, the qualitative superiority of Beauvoir's performance is a widely recognized, albeit interpretative, historical consensus.

Her relationship with Sartre lasted for 51 years. This relationship served as the practical

equivalent of their understanding of freedom; consequently, they bid farewell to life by being buried

side by side. Wishing to leave her life behind for the literary world, Beauvoir wrote four works

chronicling different periods of her life: Memoirs of a Dutiful Daughter , The Prime of Life , Force of

Circumstance , and All Said and Done . In addition to these, she authored six other books and

numerous essays, securing her place in history as an existentialist philosopher.

Today, we will primarily discuss the "assigned gender" of Simone de Beauvoir through her

book The Second Sex . Although the book is titled The Second Sex , I have chosen to use the concept

of "assigned." The reason for this is the position woman occupies in terms of identity according to

Simone de Beauvoir’s understanding of the human being.

Second-Wave Feminism and Beauvoir

Simone de Beauvoir is mostly considered one of the leading figures of second-wave

feminism. With her work The Second Sex , and proceeding from the statement "one is not born, but

rather becomes, a woman," she placed the concept of gender on a philosophical foundation and laid

one of the cornerstones of modern feminist theory. If we look at the waves of feminism:

•1st Wave Feminism: Focuses on concepts of gender equality.

•2nd Wave Feminism: Is based on gender difference and its causes.

•3rd Wave Feminism: Focuses on intersectionality; it argues that gender is experienced

through identities such as race, class, ethnicity, religion, and sexual orientation, and that

these intersections deepen inequality in different ways.

Feminist thoughts shaped by Beauvoir’s influence gained a new direction in the post-World

War II period. During this era, it was argued that gender is not a purely biological reality but also a

socially constructed structure. In this context, women's liberation necessitates the questioning of

meanings attributed to nature and the body. The emancipation of women requires both the

dissolution of gender roles and the transcending of transcendental essentialism.

We mentioned that Simone de Beauvoir, who took Hegel courses from Kojeve during World

War II, was influenced by certain Hegelian elements. This element is the master-slave dialectic .

According to Simone, the master-slave dialectic was interpreted as leaving a mark on the world and

the historical journey of the specific oppression of women. That is, woman as the absolute "Other"

and man as the transcendental power. Here, the word "immanent" is used for woman, while the

word "transcendent" is used for man. In other words, woman is made possible relative to man.

While the man may have the opportunity for self-actualization, the woman is deprived of this

opportunity through duties attributed to her, such as serving the man, bearing children for him, and

satisfying him. (4)

Subsequently, they are convinced that their intellect is deficient and that they are

capable of knowing less. Simone de Beauvoir describes this as "cutting the wings of a bird and then

blaming it for not being able to fly." Another distinct point in this master-slave dialectic is the

woman's acceptance of this bargain. A woman will take her first step toward liberation only when

she refuses to be a slave.

Simone de Beauvoir’s understanding of dialectics is not limited merely to the husband or

father at home. Patriarchal domination also represents a traditional form of oppression and a system

intertwined with patriarchy and authoritarian structures. This structure ensures that women are

surrounded by masculine power by being defined through nature and fertility. Religious and cultural

norms provide an ideological framework that directs women's lives, excludes them from public

spheres, and condemns them to secondary roles. This system, while strengthening male power on

one hand, facilitates the reproduction of the existing order by sanctifying women's obedience on the

other. For example, in Islam, according to hadith, a mechanism of slavery and reward is established

with rhetoric such as "Heaven is under the feet of mothers." In this understanding, the woman will

be rewarded because she undertakes the duty of giving birth and caring for the child. According to

Simone de Beauvoir, this "deification" is one of the two faces of oppression. Making transcendental

definitions without reminding the oppressed group of their oppression is aimed at taking

responsibility away from the man by preventing the woman from becoming a subject as an

individual. Such discourses, aimed at making the oppressed and continuously suppressed groups

forget their truth, also bring the question of what a human being is back to the agenda: While

identifying man with humanity, are we leaving woman outside the category of being human?

2. Is Biology Our Enemy?

Beauvoir rejects the order claimed by Engels -through Morgan's anthropological

perspective- which suggests that the current system emerged later as a transition from a matriarchal

to a patriarchal structure. Even in the so-called matriarchal primitive communal period, the female

body was commodified and transferred from a maternal uncle to another male. During that era,

men’s knowledge regarding childbirth was limited. As knowledge increased, the consciousness

expected to change failed to develop. The perception of sexual taboos can be addressed in the

sequence of: birth-death-gender. Life existed between birth and death; birth between desire and

dread; and gender was formed from the combination of these. The historical change in the

relationship men established with fertility over time completely shifted as the so-called matriarchal

structure encountered tools and the belief in mystical powers diminished. However, it is worth

noting that this served as an indication not that the patriarchal structure suddenly emerged with

private property, but rather that it was systematized.

For Beauvoir, who argues that the distinction between man and woman is independent of

biology, bodily differences signified nothing, and biology did not socially dictate such a distinction.

Just as a physically built woman could easily beat a man, remnants of the past have shown us that

women are not different from men in terms of physical strength. Moreover, as we advocate in this

article, interpreting gender roles through these differences has become a reflection of the patriarchal

order's desire to withhold liberation. Reading equality through bodily differences not only affects

women but also increases the legitimacy of violence against disabled individuals and children;

furthermore, by attempting to weave a power dynamic through violence, it fails to go beyond

presenting a shallow and groundless thought that reduces social equality to commodities and

biology.

Footnotes:

(4) This argument refers to Beauvoir’s observation in The Second Sex regarding the "bad faith" of the oppressor. She notes that men often console themselves with the myth that women are "naturally" inclined toward the domestic and the immanent. By asserting that women lack the "urge" for self-actualization, the oppressor attempts to transform a political and social restriction into a biological or ontological fact, thereby absolving themselves of the charge of injustice.

At this point, the ontological views of Jean-Paul Sartre and Simone de Beauvoir offer us the

opportunity to look from a different perspective by presenting two distinct views on the nature of

human existence. In his work Being and Nothingness , Sartre defines the human ontological

structure as a realm of freedom that chooses itself and determines its essence afterward. 5

According to him, the human being is condemned to be free, and this freedom is also an obligation (Sartre, 2009). The individual is responsible for constructing the meaning of their own life. This view of

Sartre, which prioritizes individual freedom, does not sufficiently account for the impact of social

pressures on the ontological structure. Simone de Beauvoir, on the other hand, argues that not only

individuals but also social conditions are decisive factors for freedom. She explains the oppression

of women not merely through individual consciousness but through the structural conditions they

inhabit and the system of relations she finds herself in. According to Beauvoir, the female

character/the rules of being a woman are socially constructed. The liberation of the oppressed is

only possible by confronting these structural conditions. Freedom should be seen as an effort to

exist alongside the recognition of the freedom of others. That is, freedom is possible through the

freedom of the Other. Therefore, we must find answers to these questions: What does woman

signify for the world, and what can woman do?

Let us come to being human: Simone de Beauvoir states that the world was established on a

male model and that the male is accepted as the "human." At birth, human beings do not have a

social gender or a set of rules. However, if an infant is biologically born female, this means she

must live according to certain rules. She must always expend extra effort for things that a man can

easily acquire. Even science and the things that suppress the male are designed to keep the female

under domination, to leave her as the "second human" and an "assigned gender." To humiliate a

man for being "like a woman" actually means to humiliate womanhood. To pressure a man to work

is to remind him that he is a woman who must not lose his grip in order to be liberated.

Consequently, when we look at how the world works, what we can understand from this is that

there might be such an equation.

•Man = Human

•Woman = Half-human

•Man-like-woman = A half-man who reduces himself to a lower position, worthy of humiliation. 

Footnotes: (5) Sartre explains this situation with his famous principle,

"Existence precedes essence" (L'existence précède l'essence).

Because man is "being-for-itself" (pour-soi), he does not have a predetermined design like an object (like a table or a pen). This emptiness (nothingness) gives rise to his infinite chances of choice and, consequently, his heavy responsibility.

When looking at the equation, the struggle against the construction of gender is concerned

with the liberation of all humanity, not just women. Patriarchal domination, by objectifying the

woman, suppresses both her individual and social existence. However, women demanding their own

freedom necessitates a reconstruction of the question of what a human being is. A woman

reclaiming her own body, labor, and existence is a way of defending the right of all the oppressed to

exist as humans, not just women. This is the foundation of a dream for a world where

subjectification and equality are possible together.

The woman is a being whose potential has been suppressed and who has been prevented

from creating what she could create in the world. However, this suppression does not imply the

weakness of women. Women are as strong as men; in fact, the technical and intellectual

relationships that men have naturally established over time are equally valid for women. Therefore,

Simone de Beauvoir emphasizes that for liberation, women must go out into the world, participate

in production and working life, and demand not just equality but "to be human." And wanting this

should become the fundamental desire for the liberation of not only the woman but also the man.

There is something I wish to add as a note to this article. Although I believe that making the

final statement is not an academically sound proposition, while I understand the intellectual

conclusion reached by ontological liberation, I believe that at the core of the thought we advocate in

this article, masculinity should not require any promise or empathy for the liberation of women. It is

a reality that the gender which masculinity has kept under pressure for centuries can claim its own

identity in the modern world. Constructing sentences of persuasion toward masculinity or trying to

explain this situation is, in the simplest terms, an attempt to justify this struggle. It is a reality that

women want equality and that they are human.

3. Why “Assigned” Rather Than “Second” Sex?

The fundamental thesis Simone de Beauvoir presents in The Second Sex is that woman has

been defined as the "Other" throughout history. Woman is defined through man; where the male is

accepted as the essential, the woman is always in a secondary position. However, at this point, a

perception as decisive as -if not more than- the expression "second" lies hidden in the term

"assigned gender."

The idea that women are the " beyond the second sex" sex rather than the "second" sex

explains the foundation of the social order more effectively. In a world where the male is considered

the primary sex and the female occupies a lower status, the fact that a woman lacks essence and

status without a man makes her dialectically "assigned." In this world order, Woman gains meaning

only through man and woman cannot attain a "witnessing" (presence) without him. Here,

"assignedness" relates not only to biological identification at the moment of birth but to the

imposition of social roles. Yet, infants do not have a gender.

3.1 Why Do Infants Not Have a Gender?

Beauvoir is aware of and accepts the physiological, psychological, and biological

differences between men and women. Her objection lies in the point where these differences areused for the suppression of women, the relegation of women to second-class status in a

male-dominated society, the deprivation of freedom by turning female identity into a traditional

status, and the imprisonment of womanhood into a routine consisting solely of motherhood and

fertility. According to her, marriage and motherhood are roles artificially imposed on female

identity by laws, traditions, culture, and systems of belief and thought; in this form, woman is

condemned to the home, to otherness, to immanence, and to passivity.

The argument that babies are born genderless suggests that biological differences are raw

data, but that this data is processed through cultural narratives and social norms. In this process,

being 'female' or 'male' is not merely a social template; it is a result of the relational interaction that

the individual establishes with these structures. A newborn baby is either a girl or a boy in the eyes

of society; but this "assignedness" is an attribution of meaning beyond biology. Dressing the infant

in pink or blue, the choice of toys, and expectations regarding future behavior are all parts of a

gender construction that begins in infancy. Consequently, this web woven by culture over biological

difference condemns the child to a role as "girl" or "boy." However, our perspective on the world is

woven over time through what we are taught. These roles are not innate. Otherwise, we would have

to reject trans individuals, ignore developmental psychology, and forget about children who grew up

with monkeys (feral child)-noting here that different upbringing environments can produce

different outcomes- briefly, we would have to contradict science.

Simone de Beauvoir described the oppression built upon the biological difference of

women, how the female body is merely a "gendered body" from the male gaze, and how

psychoanalysis is insufficient in explaining the "otherness" of women at the time. She defined that

beyond body and sexuality being concrete expressions of existence, psychoanalysis merely reaches

a consensus on phenomena it cannot explain. Indeed, according to her:

“E ven Freud admits that it is the father’s sovereignty that explains the prestige of the penis,

and he claims he does not know the origin of male supremacy.

” (2019, p. 76)

This quote shows that even the meaning of biological differences is determined by social

power relations. That is, biology alone is not explanatory; society renders gender "assigned" by

giving it meaning.

On the other hand, even in times when his mind was still confused by the mysteries of life,

nature, and women, man never relinquished his power. Even when he identifies the woman as

essential because he fears the dangerous magic she harbors, it is the man who posits the woman,

and thus he realizes himself essentially in this alienation he has sanctioned. Despite the power of

fertility that permeates the woman, man continues to be the master of the woman just as he is the

master of the fertile land; like Nature, in which he embodies a magical productivity, woman is

constructed as a being suitable for submission, possession, and exploitation.

Therefore, the social genderlessness of infants is, in fact, due to the fact that they have not

yet fallen into these webs of power and domination. Gender is assigned to them from the moment

they are born; for the woman, this assignment means the restriction of freedom and imprisonment in

the position of the "second," or even the "Other."3.2 The Share of "Assignment" in

 Gender/Genderlessness Distinctions

Setting aside religious and cultural influences, this is fundamentally why trans women are

socially characterized as "descending to a lower status" compared to trans men and are subjected to

more bullying. Because, as mentioned in the explanation of status above, by turning the male status

in social gender roles into a female one, they surrender the advantages brought by patriarchy with

their own hands. The set of social rules becomes the decisive factor here. If the norms that come

with womanhood and the master-slave dialectic did not exist, the expression "assigned" would not

have been used for gender in this article.

At this point, we do not imply that a non-binary structure is being sought though it could be

through these conceptual explanations. The real issue is that the "ill-fitting cloak" (half-caftan)

tailored for the woman turns her into a taboo and is built upon making her world of life always one

step more difficult. In this sense, in Beauvoir’s words, woman is condemned to immanence; against

the transcendence of man, she has lived within a "givenness" always limited by social norms. The

concept of "assigned" expresses this given position, the identity socially imposed independently of

the woman’s will.

Therefore, while the expression "second sex" points to a historical inequality, the expression

"assigned gender" makes the social mechanisms that produce this inequality more directly visible.

This is a critical insight for understanding how not only women’s but all gender identities are

shaped by society.

Conclusion

In conclusion, the concept of assigned gender shows that gender discussions are not simply about

viewing femininity as a secondary gender, but rather about understanding it as a constitutive and

constructive mechanism of what constitutes gender. Gender, beyond biological differences, is an

identity constantly reproduced through cultural codes, normative roles, and power relations. In this

framework, the analysis proceeding from Beauvoir makes it visible that womanhood is not only

"second" but is an assignedness imposed and determined by the social order from the very

beginning. At this stage, we realized that we needed to question what we understand by being

human and examine our starting point, discovering that our understanding of what it means to be

human is different.

Such a perspective strengthens the argument that gender is not a fixed and natural category,

but rather a structure shaped by social institutions. The liberation of women is not only a demand

for equality but also the revelation and transformation of this assignment. Consequently, the concept

of assigned gender offers not only a historical contribution to feminist thought but also a critical and

transformative ground for contemporary gender discussions.

REFERENCE

Beauvoir, S. de. (1949). The Second Sex . Gallimard.

Beauvoir, S. de. (1958). Memoirs of a Dutiful Daughter . Gallimard.

Beauvoir, S. de. (1960). The Prime of Life . Gallimard.

Beauvoir, S. de. (1963). Force of Circumstance . Gallimard.

EBSCO. (t.y.). Feral child. Research Starters: Social Sciences and Humanities .

https://www.ebsco.com/research-starters/social-sciences-and-humanities/feral-child

Accessed on July 20, 2025 from this address.

Engels, F. (1884). The Origin of the Family, Private Property and the State .

Hottingen-Zürich.

Hemmings, C. (2011) Why Stories Matter: The Political Grammar of Feminist Theory.

Duke University Press

Hegel, G. W. F. (1807). The Phenomenology of Spirit . Joseph Anton Goebhardt.

Sartre, J. P. (2009). Being and Nothingness . Gallimard.

RECOMMENDED RESOURCES

Badinter, E. (1980). Mother Love: Myth and Reality . Flammarion.

Butler, J. (1990). Gender Trouble . Routledge.

Fullbrook, E., & Fullbrook, K. (1998). Simone de Beauvoir and Jean-Paul Sartre: The

Remaking of a Twentieth-Century Legend . Basic Books.

Hooks, B. (1984). Feminist Theory: From Margin to Center . South End Press.

Kirkpatrick, K. (2019). Becoming Beauvoir: A Life . Bloomsbury Academic.

Moi, T. (1994). Simone de Beauvoir: The Making of an Intellectual Woman . Blackwell.